Φυσιολογικός τοκετός με επισκληρίδιο και χωρίς επισκληρίδιο!

 

Ξεκινώντας θέλω να πω ότι θα προσπαθήσω όσο μπορώ να γράψω ένα σωστά δομημένο άρθρο γιατί είναι ένα δύσκολο θέμα για μένα αυτό του τοκετού με ή χωρίς επισκληρίδιο. Έχοντας ζήσει και τις δύο καταστάσεις αυτές, θέλω να μοιραστώ μαζί σου σήμερα την εμπειρία και τα συμπεράσματά μου! Θα προσπαθήσω να μην είμαι απόλυτη και κάθετη σε κάποιες απόψεις και να μη σε τρομάξω!

 

Ας τα πάρω όμως από την αρχή! Ο τοκετός είναι φυσιολογικός και στις δύο περιπτώσεις!

Την Ανθούλα μου τη γέννησα σε ιδιωτικό μαιευτήριο και παρόλο που γεννούσα 10-11 ώρες περίπου δεν μπορώ να πω ότι ταλαιπωρήθηκα ή πόνεσα ιδιαίτερα. Αμέσως μόλις τελείωσε η γέννα σκεφτόμουνα ότι θα το έκανα ξανά και ξανά! Βέβαια υπήρχαν και πολλά αρνητικά στο ιδιωτικό όπως ότι δεν είχα την Ανθούλα μου μαζί μου όταν γέννησα αλλά την είδα λίγο ίσα ίσα και μου την ξαναέφεραν μετά από 2-3 ώρες πάλι, όπως το γεγονός ότι σίγουρα δεν άξιζε τόσα χρήματα που δώσαμε καθώς το μόνο καλό σε σχέση με το νοσοκομείο ήταν η επισκληρίδιος και ότι έπαιρναν το μωρό όποτε ήθελες (το βράδυ ας πούμε για να ξεκουραστείς ή την ώρα του επισκεπτηρίου).
Στην περίπτωση λοιπόν που κάνεις επισκληρίδιο δεν είναι ότι δεν νιώθεις τίποτα! Νιώθεις μία πίεση και μπορείς να κουνήσεις κάπως τα πόδια σου! Δε σου κάνουν τη δόση που γίνεται στην καισαρική φυσικά γιατί πρέπει να έχεις κάποια αίσθηση και να σπρώχνεις όταν έρθει η ώρα του τοκετού.
Νιώθεις λοιπόν μία πίεση γενικά αλλά σίγουρα όχι πόνο! Ειδικά αν είσαι πρωτότοκη (είναι η πρώτη σου γέννα) που ο τοκετός μπορεί να κρατήσει αρκετές ώρες τότε, αν έχεις την ευκαιρία να κάνεις επισκληρίδιο θα σε βοηθήσει πολύ να ζήσεις πιο ευχάριστα την εμπειρία της γέννας του παιδιού σου!

 

Τον μικρό μου μπόμπιρα από την άλλη, τον γέννησα σε δημόσιο νοσοκομείο καθώς η γιατρός μου έφυγε από τον ιδιωτικό τομέα και πήγε εκεί. Φυσικά και θα ακολουθούσα τη γιατρό μου στην εγκυμοσύνη μου! Μία γιατρό την οποία εμπιστεύομαι για 10 χρόνια περίπου και είχα ήδη μία υπέροχη εγκυμοσύνη και γέννα μαζί της, δεν την αλλάζω καθόλου εύκολα! Έτσι λοιπόν αποφάσισα να την ακολουθήσω στο νοσοκομείο (όσον αφορά την εμπειρία του νοσοκομείου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης θα σας μιλήσω σε επόμενο post) εν γνώση μου φυσικά ότι δε θα μπορέσω πιθανότατα να κάνω επισκληρίδιο! 
Η γέννα χωρίς επισκληρίδιο είναι πραγματικά μία εμπειρία μοναδική. Δεν λέω ότι είναι ωραία και ευχάριστη γιατί πίστεψέ με, δεν είναι! Είναι όμως κάτι που ναι μεν όταν το θυμάμαι, θυμάμαι και τον πόνο που ένιωσα και ανατριχιάζω αλλά όσο περνάνε οι μέρες εντέλει νιώθω τυχερή που το έζησα (αν και σίγουρα δεν θέλω να το ξαναζήσω).

Πονάει! Ότι κι αν σου λένε οι γιατροί, ότι δεν πονάει πολύ, όσο κι αν κάνεις γιόγκα και μαθαίνεις τις κατάλληλες αναπνοές και όλα αυτά, πονάει! Εκείνη την ώρα είναι δύσκολο να συγκεντρωθείς σε αναπνοές και όμορφες σκέψεις.
Εγώ προσωπικά απλά ούρλιαζα συνέχεια και ένιωθα να μην μπορώ να νιώσω το σώμα μου από τον πόνο. Ένιωθα τη μέση μου να σπάει και να πονάω παντού! Ευτυχώς ήμουνα τυχερή και γέννησα ιδιαίτερα εύκολα μέσα σε μία ώρα από τη στιγμή που έσπασαν εντελώς τα νερά μου (ήμουνα ήδη από την προηγούμενη ημέρα βέβαια στο νοσοκομείο καθώς είχαν σπάσει λίγο τα νερά μου και έπρεπε να κάνω εισαγωγή ώστε να πάρω αντιβίωση και να με παρακολουθούν ώστε να μην υπάρξει καμία μόλυνση. Είχα και διαστολή οπότε από στιγμή σε στιγμή μπορεί να γεννούσα). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να νιώσω όλο αυτό τον πόνο για πολύ μικρό διάστημα (λιγότερο από ώρα) αλλά καθώς η διαστολή προχωρούσε πάρα πολύ γρήγορα ο πόνος ήταν σχεδόν συνεχόμενος και συνεχώς αυξανόμενος.
Θα είμαι όμως ειλικρινής μαζί σου, όταν γεννήσεις δεν νιώθεις τίποτα πια, κανέναν πόνο. Όσο δυνατό και οδυνηρό είναι αυτό που νιώθεις όσο γεννάς, τόσο ήρεμη και χαλαρή νιώθεις μόλις τελειώσει η διαδικασία της γέννας! Στη συνέχεια σου χορηγείται κάποιο παυσίπονο και σίγουρα θα σου γίνει κάποια τοπική αναισθησία για να μπορέσει να κάνει κάποια ράμματα ο γιατρός σου.
Βέβαια όλο αυτό είχε και τα καλά του. Αρχικά οι μαίες ήταν πολύ καλές και υποστηρικτικές καθ’ όλη τη διάρκεια του τοκετού (τη μία την χτύπησα λίγο νομίζω…). Επίσης, μόλις γέννησα είχα το μωρό μου συνέχεια δίπλα μου, μαζί μου. Τον πήραν για λίγο να τον δείξουν στον Νίκο και στη συνέχεια τον έφεραν αμέσως δίπλα μου όπου και έμεινε για όλο το διάστημα που ήμουνα στο νοσοκομείο.
Τέλος, στον φυσιολογικό τοκετό χωρίς επισκληρίδιο μπορείς να σηκωθείς κυριολεκτικά αμέσως! Περιμένεις λίγη ώρα να συνέλθεις αλλά μετά είσαι μια χαρά (μόλις πήγα στο δωμάτιο σηκώθηκα αμέσως να κάνω ντους, να φορέσω καθαρά ρούχα, στη συνέχεια έφαγα ένα σάντουιτς και πήρα τον μικρό να θηλάσει…και η μάνα μου από πίσω να μου λέει να ξαπλώσω)! Αν έχεις κάνει επισκληρίδιο θα πρέπει να περιμένεις κάποια ώρα να περάσει η αναισθησία και στη συνέχεια σηκώνεσαι σιγά και προσεχτικά καθώς πιθανότατα δεν σου έχουν βγάλει ακόμα τη βελόνα από την πλάτη. 

 

 

Τι μπορείς τώρα να κάνεις αν δεν έχεις την επιλογή της επισκληριδίου;
Να προετοιμάσεις τον εαυτό σου και να το χωνέψεις ότι θα πονέσεις. Κάνε τις ασκήσεις με τις αναπνοές σου, κάνε ότι πιστεύεις ότι θα σε βοηθήσει. Μπορεί να σε βοηθήσουν όλα αυτά να γεννήσεις πιο γρήγορα και πιο εύκολα αλλά σίγουρα δεν θα εξαφανίσουν τον πόνο!

 

Κλείνοντας και έχοντας ζήσει και τις δύο καταστάσεις αυτό που προτείνω εγώ είναι αν έχεις την ευκαιρία να κάνεις επισκληρίδιο, κάνε την! Ναι κι εγώ στην πρώτη γέννα έλεγα ότι θα ήθελα να προσπαθήσω χωρίς επισκληρίδιο αλλά μόλις ξεκίνησαν οι πόνοι (οι πρώτοι φαντάσου! Ούτε καν οι πόνοι που έχεις σε διαστολή 7-8-9-10….) την ζητούσα σαν τρελή! 
Ναι, είναι μια φανταστική εμπειρία ο τοκετός χωρίς επισκληρίδιο αλλά για να είμαι ειλικρινής ο πόνος που έζησα ήταν αρκετός να με κάνει να σκεφτώ πως αν γεννούσα έτσι το πρώτο μου παιδάκι τότε μάλλον δε θα έκανα δεύτερο! Δεν θα ήθελα να το ξαναζήσω!

 

Φυσικά θα πρέπει να τονίσουμε πως ο πόνος είναι κάτι υποκειμενικό και δεν τον νιώθει κάθε γυναίκα το ίδιο οπότε για κάποια άλλη γυναίκα μπορεί να είναι πιο ευχάριστη εμπειρία η γέννα χωρίς επισκληρίδιο.
Εδώ βέβαια θα πρέπει να τονίσω επίσης πως είμαι ιδιαίτερα ανθεκτική στον πόνο και δε θα με ακούσεις καθόλου εύκολα να γκρινιάζω…τα συμπεράσματα δικά σου!

 

Εσύ έχεις ζήσει κάποια από τις δύο εμπειρίες;
Πως θα ήθελες ιδανικά να είναι η δική σου εμπειρία από ένα τοκετό;

 

Marina Administrator
Είμαι η Μαρίνα και είμαι μία ακόμα stay-at-home mom! Είμαι Blogger τα τελευταία 5 χρόνια, γράφοντας σε διάφορα blogs κατά καιρούς. Με τo “Stay-at-home Mom” φιλοδοξώ να σε βοηθήσω αν είσαι μανούλα, νοικοκυρά, ακόμα και εργαζόμενη γυναίκα που νιώθεις το σπίτι και τις υποχρεώσεις να σε πνίγουν, στην καθημερινότητά σου μέσα από τις δικές μου εμπειρίες αλλά και να σου δείξω πόσο εύκολο είναι να ξεκινήσεις το δικό σου blog αν το θέλεις! Αφού τα καταφέρνω εγώ γιατί όχι κι εσύ;
follow me


1 thought on “Φυσιολογικός τοκετός με επισκληρίδιο και χωρίς επισκληρίδιο!”

  • Γεια σου, Μαρίνα! Μόλις πριν από λίγο ανακάλυψα το blog σου μέσω των προτεινόμενων σελίδων στο facebook και είδα ότι έχουμε πολλά κοινά!
    Σχετικά με το άρθρο, μου άρεσε που έκανες τη σύγκριση εφόσον έχεις ζήσει και τα δύο. Το χειρίστηκες πολύ ειλικρινά το θέμα!
    Προσωπικά, γέννησα με επισκληρίδιο και τις 2 φορές και δεν είχα διανοηθεί το ενδεχόμενο να μην κάνω. Ο πρώτος τοκετός, αν και με επισκληρίδιο, ήταν πολύ δύσκολος και, παρόλο που ο δεύτερος φάνηκε από την αρχή ότι θα ήταν πιο εύκολος (ίσα που είχα πονάκια όταν πήγα στην κλινική και η διαστολή μου ήταν ήδη στο 5!), δεν ήθελα να δοκιμάσω χωρίς αναισθησία.
    Πραγματικά ο πόνος είναι κάτι υποκειμενικό και το γιατί διαλέγει μια γυναίκα να κάνει ή να μην κάνει αναισθησία, είναι ένα περίπλοκο ζήτημα.
    Θα τα λέμε! Να σου ζήσει το παλικαράκι!
    Μαρία

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *